|
 |
 |
|
โรงเรียนในอินเดียมีทั้งที่เป็นของรัฐบาล และเอกชน การสอนของโรงเรียนหลายแห่งใช้ภาษาท้องถิ่นร่วมกับภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตามโรงเรียนชั้นนำจำนวนมากจะสอนโดยใช้ภาษาอังกฤษเท่านั้น โดยมีวิชาเลือกด้านภาษาซึ่งนักเรียนต่างชาติ ไม่จำเป็นต้องเลือกเรียนภาษาท้องถิ่นของอินเดีย แต่สามารถเรียนเป็นภาษาเยอรมัน หรือภาษาฝรั่งเศส รวมถึงภาษาอื่นๆ ที่ทางโรงเรียนจัดสอน สำหรับโรงเรียนซึ่งเป็นที่นิยมของชาวต่างชาติโดยเฉพาะชาวตะวันตก และชาวอินเดียที่มีฐานะทางเศรษฐกิจสูงจะเป็น "โรงเรียนนานาชาติ" โรงเรียนเหล่านี้จะใช้ภาษาอังกฤษเท่านั้น ส่วนใหญ่ มีมาตราฐาน และ สภาพแวดล้อมที่ดีกว่าโรงเรียนทั่วไป นักเรียนต่อห้อง ประมาณ 20-25 คน มาตราฐานโรงเรียนเหล่านี้จะมีสระว่ายน้ำ สนามขี่ม้า สนามเบสบอล หรือคริกเกต บางแห่งมีลานโบลิ่งระดับแข่งขัน ห้องฝึกซ้อมสนุ๊กเกอร์ และศูนย์กีฬาในร่ม นอกจากนี้ ในด้านกิจกรรมพิเศษของนักเรียนยังมีการจัดการที่เป็นระบบและทันสมัยมาก อาทิ บริษัทจำลอง สภาจำลอง Web Design ลีลาศ การละคร โต้วาที ร้องเพลง ศิลปะการเข้าสังคมชั้นสูง รวมไปถึงด้านอิเล็กทรอนิค และหุ่นยนต์ แต่ประเด็นสำคัญที่เป็นข้อด้อยของการเข้าเรียนในโรงเรียนนานาชาติ คือ ค่าใช้จ่ายที่สูงมาก และสภาพแวดล้อมที่มีความเป็นตะวันตกสูงกว่าโรงเรียนทั่วไป มีข้อสังเกตที่สำคัญอยู่หนึ่งประเด็นคือแม้โรงเรียนจะมีคำว่า “International School” อยู่ ก็ไม่ได้หมายความว่าโรงเรียนนั้นจะสอนด้วยระบบ นานาชาติ 100% แต่อาจมีการสอนแบบผสมอยู่ด้วย อาทิ CBSE หรือ ICSE-IS และนักเรียนรวมถึงผู้ปกครองต้องเป็นผู้เลือกระบบ โดยนักเรียนต้องได้รับความชัดเจนจากตัวแทนการศึกษาของโรงเรียนนั้นๆ ก่อนไปเรียน เพราะค่าใช้จ่ายจะไม่เท่ากัน
อนึ่ง “โรงเรียนทั่วไป” ของอินเดียหลายแห่งก็มีมาตราฐานไม่แพ้โรงเรียนนานาชาติ การเรียนการสอนใช้ภาษาอังกฤษเท่านั้น มีกิจกรรมเสริมทั้งด้านคอมพิวเตอร์ กีฬาที่หลากหลาย อาทิ กอล์ฟ ขี่ม้า คาราเต้ รวมไปถึงดนตรี และลีลาศ สนามกีฬาในร่มขนาดใหญ่ และสระว่ายน้ำในร่มก็มีไม่แพ้กัน แต่ประเด็นสำคัญอยู่ที่ค่าใช้จ่ายที่ถูกกว่า รวมถึงสภาพแวดล้อมของโรงเรียนที่ไม่แตกต่างจากการเรียนในเมืองไทย แต่ก็ไม่ถึงขั้นสะดวกสบายเหมือนโรงเรียนนานาชาติ นักเรียนโดยเฉลี่ยต่อห้องหากเป็นโรงเรียนที่มีคุณภาพจะอยู่ประมาณ 30 คน ซึ่งไม่มากเกินไปสำหรับการดูแลจากอาจารย์ ที่สำคัญโรงเรียนเหล่านี้จะมีมาตราฐานการบ่มเพาะความรับผิดชอบ ระเบียบวินัย และวิถีการใช้ชีวิตที่เข้มงวด เด็กๆ จะได้ซึมซับวัฒนธรรมที่เป็นต้นแบบของไทย ซึ่งที่อินเดียนับได้ว่ายังมีความแข็งแกร่งกว่าเมืองไทยอยู่มาก แม้อินเดียจะมีการเปิดรับวัฒนธรรมต่างชาติมากแล้วก็ตาม จากความเห็นของผู้ปกครองหลายๆท่านเน้นว่า “เราไม่ต้องการโรงเรียนที่หรูหรา หรือเพื่อนที่ร่ำรวย เพราะเราหาได้จากโรงเรียนอินเตอร์ในราคาเท่าๆกัน กับที่หาได้ในเมืองไทย แต่สิ่งที่เราต้องการที่สุดคือคุณภาพการศึกษา และการขัดเกลาให้ลูกเราเป็นคนดี ในสภาพแวดล้อมที่สามารถให้เขาได้มากกว่าที่เขาเรียนอยู่ขณะนี้ และต้องไม่ได้ในสิ่งที่เขาไม่สมควรจะได้เช่นกัน เราจึงไม่สนว่าจะเป็นโรงเรียนอินเตอร์ หรือไม่อินเตอร์ แต่ต้องตอบโจทย์เหล่านี้ให้ได้ เราไม่ได้กดดันลูก แต่เรากำลังให้เขา” โจทย์ข้อนี้คือหัวใจที่เราคำนึงเสมอ ด้านอาหารการกิน สำหรับโรงเรียนนานาชาติแล้ว คงไม่มีปัญหาใดๆ เพราะอาหารส่วนใหญ่จะเป็นอาหารแบบ Intercontinental เน้นอาหารตะวันตกร่วมกับตะวันออก แต่สำหรับโรงเรียนทั่วไปเกือบทั้งหมดของอินเดียจะมีเฉพาะอาหารอินเดียเท่านั้น ซึ่งเด็กไทยจะมีปัญหาการทานอาหารอินเดียในช่วงแรกๆ มากพอสมควร อย่างไรก็ตาม มีโรงเรียนบางส่วนที่มีความเข้าใจในประเด็นนี้ดี จึงมีการจัดหาอาหารประจำชาติไว้ให้เด็กต่างชาติพอสมควร เพื่อให้เด็กปรับตัว และเอาใจใส่ต่อการเรียนมากกว่าเรื่องความเป็นอยู่ เด็กต่างชาติ อาทิ เด็กเกาหลีนั้น โรงเรียนบางแห่งสามารถทำกิมจิให้ทาน เด็กไทยก็จะมีอาหารกระป๋อง และของแห้งที่สามารถให้ทางโรงเรียนปรุงให้ รวมไปถึงต้มยำ และผัดกะเพรา
|
|
|
| ระบบการศึกษาของอินเดีย |
|
|
แผนผังการศึกษาของอินเดีย ตั้งแต่ระดับอนุบาล จนถึงปริญญาโท |
|
| ระบบการศึกษาของอินเดียระดับประถมศึกษา จนถึงระดับมัธยมศึกษา สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 แนวทางใหญ่ๆ คือ |
|
• |
แนวทางแรก เป็นการแบ่งด้วยระบบของรัฐบาลโดยตรง และ เป็นระบบที่เหมือนกับระบบโรงเรียนนานาชาติ โดยแบ่งออกเป็น 3 ระดับ (ไม่รวมระดับอนุบาล) ที่เรียกว่า 5+5+2 ดังนี้ |
| |
| - |
ระดับ Primary Years เรียน เกรด 1-5 อายุตั้งแต่ 6-11 ปี |
| - |
ระดับ Middle Years หรือ Secondary Years เรียน เกรด 6-10 อายุตั้งแต่ 11-15 ปี |
| - |
ระดับ Junior College หรือ Higher Secondary Years เรียน เกรด 11-12 อายุตั้งแต่ 16-17 ปี |
|
|
|
• |
แนวทางที่สอง เป็นการแบ่งจาก The Council for the Indian School Certificate Examinations Board (CISCE) แบ่งเป็น 4 ระดับ (ไม่รวมอนุบาล) ที่เรียกว่า 4+3+3+2 ดังนี้ |
| |
| - |
ระดับ Primary School หรือ Junior School เรียน เกรด 1-4
|
| - |
ระดับ Middle School เรียนเกรด 5-7 |
| - |
ระดับ Secondary School (ICSE; Indian Certificate of Secondary Education) เรียน เกรด 8-10 |
| - |
ระดับ Senior School (ISC; Indian School Certificate) เรียน เกรด 11-12 |
|
|
|
| ทั้ง 2 แนวทางจะเรียกรวมๆ สำหรับผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับ เกรด 12 ว่า 10+2 |
| |
หลักสูตรการศึกษา |
|
หลังจากที่ได้ทำความเข้าใจกับระบบการศึกษาแล้ว ในส่วนนี้จะเป็นการอธิบายเกี่ยวกับหลักสูตรการศึกษาซึ่งถือว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อผู้ต้องการไปเรียนต่อ ณ ประเทศอินเดีย หลักสูตรการศึกษาของอินเดีย แบ่งได้เป็น 2 หลักสูตรหลัก คือ |
|
1. |
หลักสูตรการศึกษาของอินเดีย แบ่งเป็น 5 หลักสูตร ได้แก่ |
| |
| - |
หลักสูตรของรัฐบาลประจำรัฐ ซึ่งรัฐบาลกลางของอินเดียได้ให้อำนาจรัฐบาลของแต่ละรัฐเป็นผู้จัดการที่เรียกว่าระบบ State Government Board และ Matriculation เป็นระบบเก่าแก่ของอินเดียที่มีการพัฒนามายาวนานที่สุด มีนักเรียนเรียนมากที่สุด และแพร่หลายที่สุดมีการศึกษาระบบนี้อยู่ในเกือบทุกรัฐ รัฐที่โดดเด่นในหลักสูตรนี้คือ Karnataka และ Tamil Nadu หลักสูตรนี้ที่มีเนื้อหาในการเรียนมากแต่เน้นท่องจำ ซึ่งมีข้อดีที่หลายๆโรงเรียนใช้วิธีการสอบเก็บคะแนนทุกอาทิตย์ซึ่งช่วยในการทอนเนื้อหา และช่วยให้เด็กทำเกรดได้ดีขึ้น หลักสูตรนี้แบ่งการเรียนเป็น 5+5+2 ซึ่งเมื่อนักเรียนจบเกรด 10 จะมีข้อสอบกลางของรัฐบาลมาเป็นตัววัด หลังจากนั้นจะเริ่มเข้าสู่ เกรด 11 และ 12 ที่เรียกว่า Junior College หรือ Higher Secondary School ในระดับนี้จะมีการแบ่งสายให้เรียนทั้งวิทย์ และศิลป์ รวมทั้งสิ้น 5 สายหรือมากกว่า โดยสายวิทย์ จะแบ่งออกเป็นวิทย์-การแพทย์ เรียนชีววิทยา, วิทย์-วิศวะ ไม่เรียนชีววิทยา และวิทย์-คอมพิวเตอร์ ไม่เรียนชีววิทยา และคณิตศาสตร์ ส่วนสายศิลป์ จะแบ่งออกเป็น ศิลป์ธุรกิจ-คอมพิวเตอร์ และศิลป์ธุรกิจ-คอมพิวเตอร์-คณิตศาสตร์ธุรกิจ จะไม่มีศิลป์ภาษาเนื่องจากวิชาเลือกด้านภาษาจะถูกบังคับให้เลือกเรียนระหว่างภาษาเยอรมัน และฝรั่งเศส ส่วนภาษาหลักที่สอนขึ้นอยู่กับโรงเรียนว่าจะเป็นภาษาอังกฤษล้วน หรือภาษาพื้นเมือง ซึ่งต้องคัดเลือกโรงเรียนให้ดีก่อนไป เมื่อนักเรียนเรียนจบเกรด 12 จะมีข้อสอบจากรับฐาลมาวัดอีกครั้งหนึ่ง
อย่างไรก็ตามแม้ระบบ State Board และ Matriculation ต่างอยู่ในการดูแลของรัฐบาลประจำรัฐ และเน้นท่องจำเหมือนกัน แต่ก็มีข้อแตกต่างกันคือระบบ Matriculation จะแยกวิชาสายวิทย์ ออกเป็น ฟิสิกส์ เคมี และชีวะ อย่างชัดเจนตั้งแต่การเรียนในชั้น ม.1 หรือ เกรด 7 แต่ ระบบ State Board จะเรียนรวม ซึ่งทำให้ระบบ State Board ถูกมองว่าง่ายกว่า กระนั้นก็ตาม ทั้ง 2 ระบบนี้เหมาะกับเด็กที่ค่อนข้างอ่อน เพื่อปูพื้นฐานก่อนที่จะเข้าสู่ระบบการเรียนที่ไม่เน้นท่องจำ อย่าง CBSE, ICSE-ISC และ PUC ซึ่งจะกล่าวต่อไป การวัดผลของทั้ง 2 ระบบนี้นักเรียนจะสอบผ่านก็ต่อเมื่อทำคะแนนได้สูงกว่า 35% |
| |
|
| - |
หลักสูตรของ The Council for the Indian School Certificate Examinations Board (CISCE) เป็นหลักสูตรที่เพิ่งเกิดเมือปี 1986 โดยใช้ภาษาอังกฤษในการสอนเท่านั้น และไม่เน้นการท่องจำ หลักสูตรนี้เมื่อนักเรียนเรียนจบเกรด 10 จะมีข้อสอบวัดที่เรียกว่า ICSE Examination และเมื่อจบเกรด 12 จะมีข้อสอบวัดที่เรียกว่า ISC Examination ดังนั้นจึงมีผู้นิยมเรียกว่าหลักสูตร ICSE-ISC สำหรับการเรียนการสอนก่อนที่นักเรียนจะสอบวัดผล ICSE Examination ในเกรด 10 นักเรียนต้องเลือกเรียน 7 วิชา จากกลุ่มวิชาเลือก 3 กลุ่ม คือ 1.กลุ่มคณิตศาสตร์-วิทยาศาสตร์, 2. กลุ่มวิชาภาษาศาสตร์-สังคมศาสตร์ และ 3.กลุ่มศิลปศาสตร์-คอมพิวเตอร์-ธุรกิจ แต่โดยทั่วไปนักเรียนมักต้องเลือกเรียนคณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ ซึ่งวิทยาศาสตร์บังคับเรียน ฟิสิกส์ เคมี และชีวะ การประเมินผลจะดูที่งาน หรือรายงานที่ต้องส่งเป็นหลัก สำหรับการสอบ หากเป็นรายวิชาในกลุ่มที่ 1 และ2 จะวัดผลจากการสอบ เพียง 20% กลุ่มที่ 3 วัดผล 50% นอกนั้นอยู่ที่รายงานและการบ้าน ยกเว้นวิชาด้านวิทยาศาสตร์ และคอมพิวเตอร์ การวัดผลด้วยการสอบจะดูจากการทำการทดลองในห้องปฏิบัติการ (Labwork) สำหรับวิชาที่ต้องเรียนเมื่อนักเรียนอยู่ในเกรด 11 และ 12 ก่อนที่จะสอบ ISC Examination นั้นจะมีวิชาบังคับ 3 ตัวคือ English, Environmental Education และ Social Useful and Productive Work ส่วนวิชาเลือกมีอีก 4 วิชาให้เลือกอย่างหลากหลายทั้งวิทย์ และศิลป์ แต่ขึ้นอยู่กับโรงเรียนแต่ละแห่งว่าจะมีวิชาให้เลือกมากน้อยแค่ไหน และอาจมีการบังคับเลือก การสอบ ICSE และ ISC ปกติจะจัดสอบประมาณเดือน มีนาคมของทุกปี นอกจากนี้สำหรับผู้ที่ผ่านข้อสอบ ISC แล้ว ทางรัฐบาลอังกฤษถือว่ามีวุฒิเทียบเท่ากับการสอบ Senior Examination of the University of Scotland นักเรียนจึงไม่จำเป็นต้องสอบ GCE-A’Level หรือเข้าเรียนหลักสูตร Bridging Course เพื่อเข้าศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยในเครือจักรภพอังกฤษ นักเรียนสามารถเข้าตรงได้ทันที สำหรับการวัดผล ระบบนี้นักเรียนต้องมีคะแนนการเข้าห้องไม่ต่ำกว่า 75% ถึงจะมีสิทธิ์สอบ โดยมีการกำหนดความสามารถในการทำคะแนนดังนี้
|
|
|
| |
| Score |
State Grading Scale |
| 60+ % |
First Division or Class |
| 45-59 % |
Second Division or Class |
| 30-44 % |
Third Division or Pass |
|
|
|
| |
| • |
หากได้คะแนน 60% ขึ้นไปจะเลือกได้ทั้งสายวิทยาศาสตร์ ,วิทย์-คณิต และสายศิลป์ ในเกรด 11-12 |
| • |
หากได้คะแนน 45-59 % สามารถเลือกได้ทั้งสาย วิทย์-คณิต และสายศิลป์ ในเกรด 11-12 |
| • |
หากได้คะแนน 30-44 % สามารถเลือกสายศิลป์ได้ ในเกรด 11-12 |
|
| |
|
| - |
หลักสูตร The Central Board of Secondary Education หรือที่เรียกว่าหลักสูตร CBSE หลักสูตรนี้เกิดขึ้นในปี 1962 เกิดก่อนระบบ ICSE-ISC แต่การเรียนการสอนไม่ใช่ภาษาอังกฤษล้วน หรือโรงเรียนบางแห่งอาจสอนเป็นภาษาพื้นเมืองอย่างเดียว มีเพียงบางส่วนเท่านั้นที่เป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด นักเรียนจึงต้องได้ข้อมูลที่ชัดเจนก่อนไปเรียนว่าสอนเป็นภาษาอะไร และวิชาเลือกด้านภาษาเป็นภาษาพื้นเมืองหรือไม่ การเรียนการสอนเน้นทั้งการท่องจำ และไม่ท่องจำ รายวิชาเลือกปกติจะมีน้อยกว่าระบบ ICSE-ISC ชาวอินเดียมักกล่าวว่าระบบนี้เหมาะกับเด็กที่เน้นไปทางวิศวกรรมศาสตร์ มากกว่าด้านการแพทย์ เมื่อนักเรียนเรียนจบเกรด 10 จะมีข้อสอบกลางที่เรียกว่า AISSE เป็นตัววัดผล หลังจากนั้นเมื่อจบเกรด 12 จะมีข้อสอบที่เรียกว่า AISSCE มาเป็นตัววัด และถือว่าเป็นใบประกาศนียบัตรในการจบมัธยมปลายของนักเรียนหากไม่ผ่านจะไม่จบ และต้องรอบสอบใหม่ปีหน้า ระบบนี้ค่อนข้างแพร่หลายทั้งในอินเดีย และต่างประเทศ รวมโรงเรียนที่ใช้ระบบนี้ราวๆ 1 หมื่นแห่ง การควบคุมดูแลไม่ได้มาจากส่วนกลางเหมือน ICSE-ISC ดังที่หลายๆคนเข้าใจ แต่แบ่งเป็นเขตการควบคุมได้แก่เขต Ajmer, Allahabad, Guwahati, Chandigarh, Chennai และ Delhi ข้อมูลล่าสุดปี 2008 นักเรียนที่เก่งที่สุดในระบบนี้สามารถสอบได้ถึง 90.71% อยู่ในความดูแลของเขตควบคุม Chennai โดยเมืองที่สอบได้ดีที่สุด 1 ใน 3 ของประเทศอยู่ในเขตรัฐ Tamil Nadu การวัดผล ระบบนี้นักเรียนต้องมีคะแนนการเข้าห้องไม่ต่ำกว่า 75% ถึงจะมีสิทธิ์สอบ โดยมีการกำหนดความสามารถในการทำคะแนนดังนี้ |
|
|
| |
| CBSE Grading Scale |
Score |
| A |
75+ % |
| B |
60-74 % |
| C |
53-59 % |
| D |
45-52 % |
| E |
33-44 % |
| F |
15-32 % |
|
|
|
| |
หลักสูตร PUC หรือ Pre-University เป็นหลักสูตรที่มหาวิทยาลัยแต่ละแห่งกำหนดขึ้นมา โดยมีคณะกรรมการ PUC ประจำรัฐนั้นๆเป็นผู้ควบคุม การจัดการเรียนการสอนจะรับเฉพาะนักเรียน เกรด 11 และ 12 หรือ ม.5 และ ม.6 เท่านั้น โดยแบ่งการเรียนออกเป็น 3 สายคือ สาย Science, Commerce และสาย Arts ซึ่งทั้ง 3 สายจะเรียนเป็นภาษาอังกฤษเท่านั้น และแบ่งการเรียนเป็น 2 ส่วน คือ |
| |
|
| |
|
| - |
หลักสูตร National Institute of Open Schooling หรือ NIOS เป็นระบบการเรียนแบบเปิดโดยเป็นการศึกษานอกโรงเรียน เกิดขึ้นเมื่อปี 1989 ซึ่งมีระดับการเรียนแบ่งเป็น |
| |
- Open Basic Education Programme (OBE ในระดับ A, B และ C)
- Secondary Course เทียบเท่าเกรด 10
- Senior Secondary Course เทียบเท่า เกรด 12
- การศึกษาสายอาชีพ (Vocational Education Courses)
- การศึกษาเพื่อเพิ่มความรู้ และทักษะชีวิต (Life Enrichment Programmes) |
|
|
| |
ระบบนี้เป็นระบบที่ค่อนข้างใหม่ และไม่แนะนำให้นักเรียนไทยเรียน เพราะอาจมีปัญหาด้านหลักสูตรที่ไม่สามารถนำมาเทียบวุฒิกับกระทรวงศึกษาธิการของไทยได้ เนื่องจากมีรูปแบบการเรียนที่แตกต่างจากการศึกษาในระบบมาก |
|
|
|
2. |
หลักสูตรการศึกษานานาชาติ แบ่งเป็น 5 หลักสูตรหลักๆ ได้แก่ |
| |
| - |
CIPP (Cambridge International Primary Programme) เป็นหลักสูตรที่พัฒนาโดยมหาวิทยาลัย Cambridge ประเทศอังกฤษ ซึ่งสอนในระดับเกรด 1-5 เป็นที่นิยมของโรงเรียนนานาชาติในอินเดีย การเรียนการสอนเน้นพัฒนาความสามารถพื้นฐานของนักเรียนเป็นหลักเพื่อก้าวเข้าสู่การศึกษาวิชาการในระดับสูง ครูที่สอนจะได้รับการอบรมด้านเทคนิคการสอนแบบก้าวหน้าอย่างสม่ำเสมอ |
| |
|
| - |
IGCSE-GCE O’ Level (International General Certificate of Secondary Education) เป็นหลักสูตรที่พัฒนาโดยมหาวิทยาลัย Cambridge ประเทศอังกฤษในปี 1988 สำหรับนักเรียนที่มีอายุ 14-16 ปี เพื่อให้นักเรียนทั่วโลกได้เรียนในหลักสูตรเทียบเท่ากับระบบ GCSE ของอังกฤษ โดยทั่วไป IGCSE จะใช้เรียนในเกรด 9 และ 10 มีวิชาเลือกมากกว่า 60 วิชา ปัจจุบันมีประเทศที่ใช้ระบบนี้กว่า 150 ประเทศ เมื่อนักเรียนเรียนจบเกรด 10 นักเรียนจะต้องสอบข้อสอบ GCE-O’ Level ผู้ที่ผ่านจะสามารถเข้าไปเรียนต่อในระดับ GCE-AS และ A’ Level หรือ IB Diploma Programme ในระดับ เกรด 11 และ 12 ซึ่งการคัดเลือกสายการเรียนหรือวิชาที่เรียนจะมีผลมาจากคะแนนที่ทำได้จาก O’ Level ด้วย อนึ่งผู้ปกครองหลายท่านเข้าใจว่าเมื่อนักเรียนผ่านระดับ O’ Level แล้วสามารถกลับมาเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยในเมืองไทยได้ทันที โดยคิดว่ากระทรวงศึกษาธิการจะสามารถเทียบวุฒิให้เท่าเกรด 12 หรือ มัธยมศึกษาปีที่ 6 นั้น ความเป็นจริงมีเงื่อนไขหลายประการ โดยเฉพาะจากรายวิชาที่นักเรียนได้เรียน และคะแนนวิชาบังคับที่สอบได้ ถ้าจะให้ชัดเจนควรถึงระดับ A’ Level ซึ่งเทียบเท่ามัธยมศึกษาปีที่ 6 แน่นอน ซึ่งสามารถเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยทั่วโลก นอกจากนี้การเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยของอินเดียเอง แม้นักเรียนจะผ่าน A’ Level แล้วก็ตาม มหาวิทยาลัยชั้นนำ ยังมีการนำคะแนนจาก A’ Level มาคำนวญทางสถิติ โดยใช้ Z-Score เป็นตัวคัดเลือกนักเรียนอีกครั้งหนึ่ง อย่างไรก็ตามระบบนี้เป็นระบบที่ได้รับการยอมรับทั่วโลก |
| |
|
| - |
International Baccalaureate (IB) เกิดขึ้นเมื่อปี 1968 ณ กรุงเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างระบบการศึกษาที่ดีที่สุด และได้รับการยอมรับทั่วโลก การศึกษาในระบบนี้เริ่มตั้งแต่เด็กอายุ 3 จนถึง 19 ปี แบ่งเป็น 3 ระดับด้วยกันคือ |
| |
• |
IB Primary Years Programme สำหรับเด็กอายุ 3-12 ปี เป็นช่วงที่หลักสูตรจะเน้นให้เด็กรู้จัก คิด, ถาม, สื่อสาร, ยอมรับความเสี่ยง, มีหลักการ, เรียนรู้อย่างรอบด้าน, มีความรับผิดชอบ, รู้จักมองตัวเอง, ใจกว้าง และ พอเพียง ทั้งหมดเป็นหลักการที่ครูต้องเอาใจใส่ต่อเด็กอย่างยิ่งยวด |
• |
IB Middle Years Programme สำหรับเด็กอายุ 11-16 ปี (เกรด 6-10) มีรายวิชาทั้งหมด 8 กลุ่ม ได้แก่ ภาษาหลัก, ภาษาเลือก, มนุษยวิทยา, วิทยาศาสตร์, คณิตศาสตร์, ศิลปะ, พลศึกษา และเทคโนโลยี โดยนักเรียนต้องเรียนอย่างต่ำ 50 ชัวโมงต่อปี ในแต่ละรายวิชา นอกจากนี้นักเรียนยังสามารถเสนอรายวิชาที่ตัวเองคิดว่าสำคัญต่อการเรียนให้โรงเรียนจัดการสอนให้ได้ด้วย อย่างไรก็ตามการเรียนในระดับนี้นักเรียนต้องมีโครงการส่วนตัว (Personal Project) เสนอก่อนจบ เสมือนการทำวิจัยของนักเรียนหากไม่สำเร็จจะไม่สามารถเรียนต่อในระดับต่อไปได้ |
• |
IB Diploma Program สำหรับเด็กอายุ 16-19 ปี มีวิชาบังคับ 6 ตัว ได้แก่ ภาษาหลัก, ภาษาเลือก, สังคมศาสตร์ และปัจเจกวิทยา, วิทยาศาสตร์, คณิตศาสตร์ และ ศิลปะ รวมถึงวิชาอื่นๆที่สามารถเลือกเรียนได้ ขึ้นอยู่กับโรงเรียนแต่ละแห่ง การสำเร็จการศึกษาในระดับนี้นักเรียนต้องมี ชั่วโมงเรียนไม่ต่ำกว่า 50 ชั่วโมงต่อปี ในแต่ละรายวิชา รวมทั้งต้องมีเรียงความเชิงทฤษีไม่น้อยกว่า 4,000 คำ การให้เกรดแบ่งเป็นเกรด 1 ถึง 7 |
|
| |
|
- |
Co-Education เป็นหลักสูตรที่เกิดขึ้นมาเพื่อลดความยุ่งยาก และเติมเต็มให้ระบบการศึกษา โดยมีการผสมการเรียนในหลักสูตรต่างๆเข้าด้วยกัน อาทิ จากการเรียน CIPP ไปสู่ IGCSE จะมีช่วงเวลา Middle years School ที่เหลือมล่ำอยู่ บางแห่งนำระบบ IB หรือ American Board เข้ามาแทก บางแห่งนำ ICSE และ CBSE เข้ามาใช้ หรืออาจสอนควบคู่กันไป โดยให้นักเรียนเลือก บางแห่งเมื่อจบ O’ Level แล้วไม่นำระบบ A’ Level เข้ามาใช้ แต่อาจเปลี่ยนเป็น IB ไปเลยก็มี ซึ่งโรงเรียนนานาชาติที่ใช้ระบบแบบนี้มีอยู่เป็นจำนวนมาก และโดยส่วนใหญ่จะเป็นเช่นนั้นเสียด้วย โรงเรียนนานาชาติที่สอนเพียงระบบใดระบบหนึ่งในอินเดียมีอยู่ไม่มากนัก เท่าที่ทราบจะมีก็แต่ระบบ IB ซึ่งโรงเรียนที่เป็น IB เต็มรูปแบบจากข้อมูลล่าสุดของอินเดียปี 2007 มีอยู่ประมาณ 20 แห่งเท่านั้น |
|
|
| |
| นอกจากหลักสูตรนานาชาติที่กล่าวมาข้างต้น ยังมีหลักสูตรอีกมากมาย แต่ไม่เป็นที่แพร่หลายในอินเดีย อาทิ American Board, ECIS, OBE ฯลฯ |
|
| การเทียบวุฒิ |
|
การเทียบวุฒิกับกระทรวงศึกษาธิการไทย หากนักเรียนสำเร็จการศึกษาในระดับเกรด 12 แล้ว ไม่ว่าหลักสูตรใดก็ตามสามารถนำมาเทียบวุฒิได้ทั้งหมด ยกเว้น NIOS ซึ่งอาจมีปัญหาอยู่บ้าง โดยการเทียบวุฒิ กระทรวงศึกษาธิการกำหนดว่า วิชา ESOL (ภาษาอังกฤษสำหรับผู้ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักในการเรียน) ไม่สามารถนับรวมเป็นหนึ่งวิชาในการเทียบความรู้ได้ กระทรวงศึกษาธิการไม่ถือเป็นวิชาภาษาอังกฤษ วิชาที่ต้องการนำมาเทียบความรู้เป็นวุฒิ ม6.นั้นควรเลือกลงเรียนวิชาหลัก 3 วิชา จากวิชาเหล่านี้คือ คณิตศาสตร์ อังกฤษ วิทยาศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ สังคม ประวัติศาสตร์ ภาษาฝรั่งเศส เป็นต้น และวิชาเลือก 2 วิชา จากวิชาเหล่านี้คือ พิมพ์ดีด คอมพิวเตอร์ บัญชี ดนตรี ศิลปะ กราฟฟิก งานไม้ เป็นต้น โดยในการยื่นขอเทียบความรู้กับทางฝ่ายตรวจสอบ กรมวิชาการ กระทรวงศึกษานั้นต้องใช้เอกสารตัวจริง เพื่อแสดงต่อเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น พร้อมด้วยหนังสือรับรองโรงเรียน จากทางศูนย์การศึกษา (หนังสือรับรองดังกล่าวมีค่าใช้จ่าย 250 บาท) |
|
| ภาคการศึกษาของโรงเรียนต่างๆ เป็นดังนี้ |
| ภาคแรก |
ประมาณเดือนเมษายน-เดือนกรกฎาคม |
| ภาคสอง |
ประมาณเดือนสิงหาคม-เดือนตุลาคม |
| ภาคสาม |
ประมาณเดือนตุลาคม-เดือนธันวาคม |
|
|
| |
*หมายเหตุ เนื่องจากการเรียนการสอนของอินเดียไม่ว่าจะเป็นหลักสูตรนานาชาติ หรือหลักสูตรของอินเดียก็ตาม จะมีการสอบข้อสอบกลางเพื่อวัดความรู้ที่สั่งสมมาของนักเรียนในระดับเกรด 10 และเกรด 12 ดังนั้นนักเรียนจึงไม่สามารถสมัครเข้าเรียนในระดับ เกรด 10 และเกรด 12 ได้ นักเรียนจึงจำเป็นต้องซ้ำในเกรด 9 หรือ 11 ก่อนที่จะเข้าเรียนในระดับ 10 หรือ 12 ยกเว้นทางโรงเรียนมีการจัดสอบพิเศษเพื่อวัดความรู้สำหรับผู้ที่ต้องการเข้าในระดับนี้ |
|
|
โรงเรียนที่แนะนำ |
|
• |
TISB |
|
เป็นหนึ่งในโรงเรียนนานาชาติที่ดีที่สุดในบังกาลอร์ ควบคุมหลักสูตรจาก University of Cambridge หลักสูตร CIPP, IGCSE และ IB Programme มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ทั้งสระว่ายน้ำ, สนามขี่ม้า, คริ๊กเก็ต, บิลเลียดฮอล, สควอช, คาราเต้ รวมถึงกิจกรรมเสริมทั้งในด้านบรรษัทภิบาล, อิเล็คทรอนิก, คอมพิวเตอร์อานิเมชั่น และการออกแบบเว็บไซต์ อาหารของนักเรียนจะเป็นอาหารนานาชาติ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ.2000 ปัจจุบันได้รับการรับรองจากมหาวิทยาลัยชั้นนำทั่วโลก ข้อมูลเพิ่มเติม |
|
|
• |
Kodaikanal International School |
|
เป็นโรงเรียนนานาชาติที่เก่าแก่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ.1901 ตั้งอยู่ที่เมือง Kodaikanal มีสภาพแวดล้อมดีเยี่ยม ทิวทัศน์งดงาม อากาศเย็น อุณภูมิเฉลี่ย 5-10 องศาในฤดูหนาว และ 10-20 องศา ในฤดูร้อน สิ่งอำนวยความสะดวก และกิจกรรมไม่แพ้ TISB นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมเสริมระดับสากล อาทิ สหประชาชาติจำลอง, สมาพันธ์นักเรียนานาชาติ, การพายเรือแคนนู, การทำอาหารนานาชาติ, วิชาการปฏิสัมพันธ์สังคม เป็นต้น ความคุมหลักสูตรโดย The Middle States Association of Schools and Colleges จากสหรัฐอเมริกา และ IB Programme จากสวิสเซอร์แลนด์ ข้อมูลเพิ่มเติม |
|
|
• |
Bishop Cotton Boys & Girls' School |
|
เป็นหนึ่งใน 3 โรงเรียนไตรมิตรที่เก่าแก่ และดีที่สุดในบังกาลอร์ อยู่ใจกลางเมือง มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน อาทิ สระว่ายน้ำในร่ม ศูนย์ประชุมขนาดใหญ่ และกิจกรรมมากมาย ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ.1865 หลักสูตร ICSE-ISC ข้อมูลเพิ่มเติม |
|
|
• |
Baldwin Boys & Girls' School |
• |
เป็นหนึ่งใน 3 โรงเรียนไตรมิตรที่เก่าแก่ และดีที่สุดในบังกาลอร์ อยู่ใจกลางเมือง มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน และกิจกรรมมากมาย ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ.1880 หลักสูตร ICSE-ISC ข้อมูลเพิ่มเติม |
|
|
• |
St. Peter's Matriculation Higher Secondary School |
|
เป็นโรงเรียนเอกชนในหลักสูตร Matriculation ชั้นนำของเมือง Kodaikanal มีการศึกษาที่โดดเด่น นักเรียนได้รับทุนการศึกษาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำในต่างประเทศทุกปี และเมื่อ 17 พ.ค. 2008 ที่ผ่านมา นักเรียนของโรงเรียนได้รับรางวัลสอบได้คะแนนสูงสุดของรัฐ Tamil Nadu โรงเรียนแห่งนี้ตั้งอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 2,195 เมตร ทิวทัศน์สวยงามมาก สมญานาม "สวิสเซอร์แลนด์แดนใต้แห่งอินเดีย" อากาศเย็นสบายตลอดทั้งปี มีกิจกรรมเสริมหลักสูตรมากมาย อาทิ กอล์ฟ, วิชาการเดินป่า, ขี่ม้า, ลีลาศ, คาราเต้, วาทศิลป์, การแสดง, งานประพันธ์ นอกจากนี้ยังเป็นโรงเรียนที่มีทีมคริ๊กเก็ต และบาสเก็ตบอลที่ดีที่สุดในเมือง ข้อมูลเพิ่มเติม |
|
|
• |
Kodaikanal Public School (KPS) |
|
เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่เมือง Kodaikanal เป็นโรงเรียนในระบบ ICSE-ISC มีห้องสมุดขนาดใหญ่ที่สุดในเมือง ห้องทดลองวิทยาศาสตร์ทันสมัย รวมทั้งมีสระว่ายน้ำในร่ม และสนามกีฬากลางแจ้งค่อนข้างกว้างขวาง แวดล้อมด้วยสวนดอกไม้ และรีสอร์ท ข้อมูลเพิ่มเติม |
|
|
| |
PIE มีโรงเรียนชั้นนำให้ผู้ปกครอง และนักเรียนให้เลือกอย่างหลากหลาย อย่างไรก็ตามการคัดเลือกโรงเรียนขึ้นอยู่กับงบประมาณ และทักษะพื้นฐานของนักเรียน สอบถามโดยตรงที่ PIE |
|
|
