“The land of dreams and contrasts, of places and hovels...of giants and Aladdin lamps, of tigers and elephants, of cobras and jungle, the country of hundred nations, of a thousand religions and a million gods”

เป็นคำบรรยายของนักประพันธ์ชื่อก้องโลก นาม Mark Twain เมื่อได้สัมผัสมนต์เสนห์แห่งธรรมชาติ และสีสันที่เกิดจากความหลากหลาย และกลมกลืนของเชื้อชาติ ศาสนา และวัฒนธรรมของประเทศอินเดีย กว่าร้อยปีผ่านแคปซูลกาลเวลา คำบรรยายนี้ ก็ยังคงสภาพความเป็นจริงจวบจนปัจจุบัน

“อินเดีย” ถือกำเนิดจากอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ (Indus) ราว 3,000 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมือง Harappa และ Mohenjodaro ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศปากีสถาน ชาว “อารยัน” จากเอเชียกลางเป็นผู้บุกรุกดินแดนแถบนี้เป็นกลุ่มแรก โดยนำความเชื่อตามคำภีร์พระเวทย์มาสู่ดินแดนแห่งนี้ เกิดเป็นศาสนาพราหมณ์-ฮินดู พร้อมกับการขับไล่ชาว “ดราวิเดียน” ผู้ก่อตั้งถิ่นฐานเดิมออกไป สังคมอารยันมีการแบ่งชนชั้น โดยแต่เดิมเน้นการแยกชนผิวขาว (อารยัน) ออกจากพวกทาสผิวดำ (ดราวิเดียน) อันเป็นต้นตอของการถือวรรณะที่รุนแรงต่อมา (ปัจจุบันรุนแรงน้อยลงมาก) ต่อมาในช่วง 327 ปีก่อนคริสตกาล อเล็กซานเดอร์ มหาราช ได้เข้ารุกรานแคว้นปัญจาบ แต่ถูกขับไล่โดยกษัตริย์จันทรคุปต์ แห่งอาณาจักรเมารยะ ซึ่งมีศาสนาฮินดูเป็นศาสนาประจำรัฐ จวบจนสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช จึงได้นำศาสนาพุทธ เข้าแทนที่